Subversion Repositories Scribus

Compare Revisions

Ignore whitespace Rev 8494 → Rev 8495

/branches/Version135x/Scribus/scribus/loremipsum/Makefile.am
0,0 → 1,32
EXTRA_DIST = la.xml ar.xml cs.xml fi.xml de.xml el.xml en.xml eo.xml he.xml nl.xml ru.xml it.xml sl.xml CMakeLists.txt
 
install-data-local:
$(mkinstalldirs) $(prefix)/share/scribus/loremipsum/
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/la.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/la.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/ar.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/ar.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/cs.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/cs.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/fi.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/fi.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/de.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/de.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/el.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/el.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/en.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/en.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/eo.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/eo.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/he.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/he.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/it.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/it.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/nl.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/nl.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/ru.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/ru.xml
$(INSTALL_DATA) $(srcdir)/sl.xml $(prefix)/share/scribus/loremipsum/sl.xml
 
uninstall-local:
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/la.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/ar.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/cs.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/fi.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/de.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/el.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/en.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/eo.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/he.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/it.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/nl.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/ru.xml
-rm -f $(prefix)/share/scribus/loremipsum/sl.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: CMakeLists.txt
===================================================================
--- CMakeLists.txt (nonexistent)
+++ CMakeLists.txt (revision 8495)
@@ -0,0 +1,20 @@
+INCLUDE_DIRECTORIES(
+"${CMAKE_SOURCE_DIR}/scribus"
+)
+
+INSTALL(FILES
+ar.xml
+cs.xml
+de.xml
+el.xml
+en.xml
+eo.xml
+fi.xml
+he.xml
+it.xml
+la.xml
+nl.xml
+ru.xml
+sl.xml
+ DESTINATION ${SHAREDIR}loremipsum
+)
/CMakeLists.txt
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: eo.xml
===================================================================
--- eo.xml (nonexistent)
+++ eo.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,64 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>eo</name>
+<author>Ludoviko Lazaro Zamenhof</author>
+<url>http://www.ludanto.org/krestomatio/artikoloj_esperanto4a.shtml</url>
+
+<p>
+Raporte-verkita de anonima aŭtoro kaj legita (en formo iom ŝanĝita
+kaj mallongigita) de s-ro L. de Beaufront en la kongreso de l'Association
+Française pour l'Avancement des Sciences (Parizo, 1900).
+
+Ĉiuj ideoj, kiuj estas ludontaj gravan rolon en la historio de la homaro,
+havas ĉiam tiun saman egalan sorton : kiam ili ekaperas, la samtempuloj
+renkontas ilin ne sole kun rimarkinde obstina malkonfido, sed eĉ kun ia
+neklarigebla malamikeco; la pioniroj de tiuj ĉi ideoj devas multe batali
+kaj multe suferi; oni rigardas ilin kiel homojn frenezajn, infane malsaĝajn,
+ aŭ fine eĉ rekte kiel homojn tre malutilajn. Dum la homoj, kiuj okupas sin
+ je ĉia plej sencela kaj senutila sensencaĵo, se ĝi nur estas en modo kaj
+ konforma al la rutinaj ideoj de la amaso, ĝuas ne sole ĉiujn bonojn de
+la vivo, sed ankaŭ la honoran nomon de « instruituloj » aŭ « utilaj publikaj
+agantoj », la pioniroj de novaj ideoj renkontas nenion krom mokoj kaj atakoj;
+ la unua renkontita tre malmulte lerninta bubo rigardas ilin de alte kaj
+diras al ili, ke ili okupas sin je malsaĝaĵoj; la unua renkontita gazeta
+ felietonisto skribas pri ili « spritajn » artikolojn kaj notojn, ne preninte sur sin la laboron almenaŭ iom ekscii, super kio ili propre
+ laboras; kaj la publiko, kiu ĉiam iras kiel anaro da ŝafoj post la
+kriemuloj, ridas kaj ridegas kaj eĉ por unu minuto ne faras al si
+la demandon, ĉu ekzistas eĉ guto da senco kaj logiko en ĉiuj tiuj
+ ĉi « spritaj » mokoj. Pri tiuj ĉi ideoj « estas modo » paroli ne alie, ol kun ironia kaj malestima rideto, tial tiel agas ankaŭ A kaj B kaj C,
+ kaj ĉiu el ili timas enpensiĝi serioze eĉ unu minuton pri la
+mokata ideo, ĉar li « scias antaŭe », ke « ĝi krom malsaĝaĵo enhavas ja nenion », kaj li timas, ke oni iel alkalkulos lin mem al la nombro de « tiuj malsaĝuloj », se li eĉ en la daŭro de unu minuto provos rilati serioze al tiu ĉi malsaĝaĵo. La homoj miras, « kiamaniere en nia praktika tempo povas aperi tiaj malsaĝaj fantaziuloj kaj kial oni ne metas ilin en la domojn por frenezuloj ».</p>
+<p>
+Sed pasas kelka tempo. Post longa vico da batalado kaj suferoj la « buboj-fantaziuloj » atingis la celon. La homaro fariĝis pli riĉa per unu nova grava akiro kaj eltiras el ĝi la plej vastan kaj diversforman utilon. Tiam la cirkonstancoj ŝanĝiĝas. La jam fortiĝinta nova afero ŝajnas al la homoj tiel simpla, tiel « komprenebla per si mem », ke la homoj ne komprenas, kiamaniere oni povis tutajn miljarojn vivi sen ĝi. Kiam la posteuloj legas la rakontojn pri tio, kiel sin tenis kontraŭ la dirita ideo la samtempuloj de ĝia naskiĝo, ili absolute ne volas kredi kaj pensas, ke ĉion tion ĉi elpensis la historioskribantoj pro mokado je la foririntaj generacioj. « Ĉu efektive », ili diras, « la tuta mondo tiam konsistis el idiotoj? Ĉu efektive ekzistis homoj, kiuj elpaŝadis kontraŭ la pioniroj kun tiaj sensencaj kontraŭparoloj kaj la ceteraj homoj silentadis kaj la unua renkontita kvinjara infano ne diradis al tiuj kritikantoj : « sinjoroj, vi ja parolas teruran, sur nenio fonditan sensencaĵon, kies rebato sin trovas ja tuj antaŭ via nazo! » ? Absolute nekompreneble! La historiistoj certe trograndigas! »</p>
+<p>
+Legu la historion de naskiĝo de la kristaneco kaj de diversaj grandaj ideoj en la regiono de moralo, filozofio kaj scienco; legu la historion de la eltrovo de Ameriko, de la enkonduko de fervojoj k. t. p. k. t. p. Ĉie tute tio sama. « Es ist eine alte Geschichte, doch bleibt sie immer neu ». La lumo aperas kiel necesa bezonataĵo al tiu, kiu staras malproksime, sed al la proksime starantaj ĝi tranĉas la okulojn kaj ili penas estingi ĝin. La ideo de Kolumbo, ke « devas ekzisti okcidenta vojo Hindujon », ŝajnas al ni nun tiel simpla, tiel natura, kaj ni simple ne volas kredi, ke povis iam ekzisti homoj, kiuj, sciante jam, ke la tero estas globo, povis dubi, ke al ĉia lando oni povas veni ne sole de oriento, sed ankaŭ de okcidento, kaj ke en tiu ĉi ne esplorita okcidento povas eble troviĝi ne konataj al ni interesaj landoj. Kiam ni legas tiujn kontraŭparolojn, kiujn oni tiam faradis al Kolumbo, ekzemple, ke neniu okcidenten de Eŭropo veturis, sekve ĝi estas ne ebla, ke Dio malpermesis tion ĉi fari, ke la ŝipoj malleviĝados malsupren kaj ne povos returne leviĝadi supren . . . k. t. p., — ni kontraŭvole demandas nin, kiamaniere homoj maturaĝaj povis paroli tiajn sensencaĵojn, pro kiuj en nia tempo ruĝiĝus ĉia infano. Kaj tamen en tiu tempo ĝuste tiuj ĉi naivaj kontraŭparoloj estis rigardataj kiel veroj, ne ebligantaj ian dubon, kiel plej logika opinio de la tuta prudenta mondo, kaj la ideoj de Kolumbo estis kalkulataj kiel infanaĵo, kiu estas inda nenian atenton. Kiam oni montris al la homoj la forton de la vaporo kaj ĝian uzeblecon, ŝajnis, ke kia prudenta homo povus ion kontraŭparoli kontraŭ ĝi? Kaj tamen kiom da multjara batalado, suferoj kaj mokoj la elpensinto devis elporti! kaj eĉ tiam, kiam fine prosperis jam atingi la celon, kiam en Anglujo jam dum tutaj tri jaroj la lokomotivoj kursadis kaj alportadis grandegan utilon, sur la kontinento de Eŭropo instruitaj homoj kaj eĉ tutaj instruitaj korporacioj, anstataŭ simple ekrigardi kaj konvinkiĝi, skribadis ankoraŭ profundapensajn traktatojn pri tio, ke konstruado de lokomotivoj estas infana entrepreno, ke ĝi estas ne ebla, ke ĝi estas malutila k. t. p. Kio tio ĉi estas? ni demandas nin; ĉu tio ĉi estis ia ĉiuhoma epidemia idioteco? ĉu efektive ekzistis tiaj generacioj? Jes, ekzistis tiaj generacioj, kaj ni, kiuj nun miregas, ni en efektiveco estas ne pli bonaj ol ili, kaj niaj nepoj estos ne pli bonaj ol ni. Ĉiuj tiuj ĉi homoj kun iliaj indignige sensencaj kontraŭparoloj kaj atakoj estis tamen ne idiotoj, kvankam ili nun eble ŝajnas al ni tiaj. Ilia tuta kulpo konsistis nur en tio, ke, dank' al la natura spirita inercio de ĉiu el ni, ili aŭ tute ne volis prijuĝi la naskiĝantajn novajn aperojn, plivolante limigi sin per sanosubtenanta ridado, aŭ alpaŝadis al la prijuĝado kun antaŭe jam preta konvinko, ke la afero proponata al ili estas neplenumebla, kaj ĉiujn siajn argumentojn ili penadis konformigadi al tiu autaŭe farita decido, ne rimarkante la tutan senfundamentecon de tiuj ĉi argumentoj, kaj kontraŭ la argumentoj de la defendantoj de la nova ideo ili fermadis sian cerbon per la plej fortikaj seruroj, kaj tial tiuj ĉi lastaj argumentoj, kiuj penadis pruvi la eblecon de tio, devis ŝajni al tiuj inerciaj homoj tiel same infanaj, kiel al ni nun ŝajnas iliaj tiamaj kontraŭparoloj.</p>
+<p>
+Al tiaj ideoj, kiuj al la samtempuloj ŝajnas senenhava fantazio kaj al la posteuloj ŝajnas tia natura afero, ke ili ne komprenas, kiamaniere la homoj miljarojn vivis sen ĝi, — al tiaj ideoj apartenas ankaŭ la ideo de enkonduko de komuna lingvo por la komunikiĝoj inter diversaj popoloj. Kiam niaj posteuloj legos en la historio, ke la homoj, tiuj ĉi reĝoj de la tero, tiuj ĉi plej altaj reprezentantoj de la monda inteligenteco, tiuj ĉi duon-dioj, en la daŭro de tutaj miljaroj vivis unuj apud la aliaj, ne komprenante unuj la aliajn, ili simple ne volos kredi. « Por tio ĉi oni ja bezonis nenian supernaturan forton, ili diros; ĉiu el tiuj ĉi homoj posedis ja kolekton da kondiĉaj sonoj, per kiuj li tute precize kompreniĝadis kun siaj plej proksimaj najbaroj, — kiel do ne venis al ili en la kapon konsentiĝi inter si, ke unu el tiaj kolektoj da kondiĉaj sonoj estu enkondukita por la reciproka kompreniĝado inter ĉiuj, simile al tio, kiel por la plimulto de la kulturaj popoloj estis enkondukita jam longe unu kondiĉa kolekto da mezuroj, unu kondiĉa alfabeto, unuj kondiĉaj muzikaj signoj k. t. p.! » Niaj posteuloj indignos, kiam ili ekscios, ke la homojn, kiuj penadis pri la enkonduko de komuna lingvo, la samtempuloj montradis per la fingroj, kiel maniulojn, bubojn, ne meritantajn la nomon de seriozaj homoj; ke pri tiuj ĉi homoj ĉiu malplenkapulo povis spritadi en la gazetoj, kiom li volis, kaj troviĝis neniu, kiu dirus al tiuj malplenkapuloj : « vi povas trovi tiujn ĉi ideojn plenumeblaj aŭ ne plenumeblaj, — sed moki ilin, eĉ ne konatiĝinte kun ili, estas honte, sinjoroj! » Kore ridegos niaj posteuloj, kiam ili aŭdos tiujn naivajn kontraŭparolojn, kiujn multaj el niaj samtempuloj faradis kontraŭ la ideo de lingvo internacia entute kaj de lingvo arta speciale. Simile al tio, kiel ni kun rideto de kompato rilatas al tiu el niaj pra-praavoj, kiu antaŭ kelke da miljaroj eble protestis kontraŭ la enkonduko de arta alfabeto, kriante kun la aplombo de instruitulo, sed tute senpruve, ke rimedo por la esprimado de niaj pensoj estas objekto organa, natura, kreita de la historio (skribado per hieroglifaj desegnaĵoj) kaj ne povanta « esti kreita en kabineto », — tiel niaj posteuloj, mokados tiujn niajn samtempulojn, kiuj nur pro tiu nenion diranta cirkonstanco, ke la nunaj lingvoj kreiĝis blinde per si mem, aŭtoritate certigas, ke lingvo ne povas esti kreita arte. « Ĝis nun ne estis, sekve ne povas esti! » — « Kiel mi povas kredi », diros en la venonta centjaro ia dekjara lernanto al sia instruanto, « ke ekzistis homoj, kiuj neadis la eblecon de ekzistado de arta lingvo, kiam antaŭ ilia nazo tia lingvo jam ekzistis, havis jam riĉan literaturon kaj bonege plenumadis jam en la praktiko ĉiujn funkciojn, kiujn oni povas postuli de lingvo internacia, kaj tiuj ĉi sinjoroj, anstataŭ babiladi ĉiam teorian sensencaĵon, bezonis nur malfermi la okulojn kaj ekrigardi! Ĉu estas eble, ke homoj maturaĝaj parolus ĉiam frazistan sensencaĵon pri ia diferenco de la voĉaj organoj ĉe la popoloj, kiam ĉiu infano vidis sur ĉiu paŝo membrojn de unu popolo, bonege parolantajn en la lingvo de alia popolo! » Kaj la instruanto respondos : « ĝi estas efektive nekredebla, kaj tamen ĝi tiel estis! »</p>
+<p>
+Cetere en la nuna tempo en la afero de lingvo internacia la rutino kaj spirita inercio komencas iom post iom cedadi al la sana prudento. Jam longe tie aŭ aliloke en diversaj gazetoj kaj revuoj aperas artikoloj plenaj de aprobo por la ideo mem kaj por ĝiaj batalantoj. Sed tiuj ĉi artikoloj estas ankoraŭ senkuraĝaj, kvazaŭ la aŭtoroj timas, ke oni ne elmetu ilin al publika malhonoro. Tiuj ĉi senkuraĝaj voĉoj perdiĝas en la laŭtega ĥoro de la kriistoj kaj mokistoj, tiel ke la grandega plimulto de la publiko, kutiminta iradi nur tien, kie oni krias la plej laŭte, kaj opiniadi ĉiun mokanton saĝulo, ĉiun atakanton bravulo kaj ĉiun atakaton kulpulo, ĉiam ankoraŭ rigardas la ideon de lingvo internacia kiel sensencan infanan fantazion. Tiun ĉi publikon konvinki ni ne entreprenas, ĉar ĉiuj niaj vortoj pereus vane. Ĝin konvinkos nur la tempo. Morgaŭ ĝi al la pioniroj de la ideo konstruos monumentojn kun tia sama anara sento, kun kiu ĝi hodiaŭ superĵetas ilin per koto. Nia parolo estas difinita nur por tiuj, kiuj provis rilati al nia ideo kun juĝo memstara, sed sub la influo de diversaj aŭditaj opinioj perdis la egalpezon, ne scias, kiel ili devas sin teni, dezirus kredi kaj samtempe turmentiĝas per konstantaj duboj. Por ili ni tie ĉi analizos la demandon, ĉu efektive ni, la amikoj de la ideo de lingvo internacia, laboras por ia utopio, kaj ĉu minacas al ni la danĝero, ke ĉiuj niaj laboroj pereos vane, kiel kredigas niaj kontraŭuloj, aŭ ĉu ni iras al celo klare difinita, senduba kaj nepre atingota.
+Ni scias, estimataj aŭskultantoj, ke vi kutimis rilati kun estimo nur al tiaj argumentoj, kiuj estas plenigitaj per multo da citatoj, traplektitaj per multo da laŭtaj aŭtoritataj nomoj kaj brilas per amasego da alteflugaj kvazaŭ-sciencaj frazoj. Ni avertas vin, ke ĉion tion ĉi vi en nia parolo ne trovos. Se vi trovas atentinda nur tion, kio estas ligita kun laŭtaj nomoj, legu ian verkon pri lingvo internacia, kaj vi trovos tie longan serion da gloraj kaj aŭtoritataj scienculoj, kiuj laboris por la ideo de lingvo internacia. Sed ni tie ĉi forlasos ĉian superfluan balaston kaj parolos al vi nur en la nomo de la nuda logiko. Ne turnu atenton sur tion, kion diras Petro aŭ Johano, sed pripensu mem. Se niaj argumentoj estas ĝustaj, akceptu ilin, — se ili estas malĝustaj, forĵetu ilin, se eĉ miloj da laŭtaj nomoj starus post ili.</p>
+<p>
+Ni analizos sisteme la sekvantajn demandojn : 1) ĉu lingvo internacia estas bezona; 2) ĉu ĝi estas ebla en principo; 3) ĉu ekzistas espero, ke ĝi efektive estos enkondukita praktike; 4) kiam kaj kiamaniere tio ĉi estos farita kaj kia lingvo estos enkondukita; 5) ĉu nia nuna laborado kondukas al ia difinita celo, aŭ ni agas ankoraŭ blinde kaj riskas, ke nia laborado pereos vane, kaj prudentaj homoj devas ankoraŭ sin teni flanke de ni, ĝis « la afero klariĝos ».</p>
+<p>
+Ĉu lingvo internacia estas bezona? Tiu ĉi demando per sia naiveco elvokos ridon ĉe la estontaj generacioj, tiel same kiel niaj samtempuloj ekridus ekzemple ĉe la demando « ĉu poŝto estas bezona »? La plimulto de la inteligenta mondo jam nun trovos tiun ĉi demandon tute superflua; tamen pro konsekvenco ni metas tiun ĉi demandon dank'al tio, ke ekzistas ankoraŭ multe da homoj, kiuj respondas je tiu ĉi demando per « ne ». La sola motivo, kiun kelkaj el tiuj ĉi homoj elmetas, estas sekvanta : « lingvo internacia detruos la lingvojn naciajn kaj la naciojn ». Ni konfesas, ke kiom ajn ni rompis al ni la kapon, ni neniel povis kompreni, en kio nome konsistus la malfeliĉo por la homaro, se en unu bela tago montriĝus, ke ne ekzistas jam plu nacioj kaj lingvoj naciaj, sed ekzistas nur unu ĉiuhoma familio kun unu ĉiuhoma lingvo. Sed ni supozu, ke tio ĉi efektive estus io terura, kaj ni rapidos trankviligi tiujn ĉi sinjorojn. Lingvo intornacia deziras nur doni al la homoj de malsamaj popoloj, kiuj staras unu antaŭ alia kiel mutuloj, la eblon komprenadi unu alian, sed ĝi neniel intencas enmiksiĝi en la internan vivon de la popoloj. Timi, ke lingvo internacia detruos la lingvojn naciajn, estas tiel same ridinde, kiel ekzemple timi, ke la poŝto, kiu donas al homoj malproksimaj unu de alia la eblon komunikiĝadi, minacas neniigi la buŝajn interparoladojn inter la homoj! « Lingvo internacia » kaj « lingvo tutmonda » estas du tute malsamaj objektoj, kiujn miksi inter si oni neniel devas. Se ni supozus, ke fariĝus iam kunfluiĝo de la homoj en unu ĉiuhoman popolon, en tiu ĉi « malfeliĉo » (kiel nomos ĝin la naciaj ŝovinistoj) estos kulpa ne la lingvo internacia, sed la aliiĝintaj konvinkoj kaj opinioj de la homoj. Tiam efektive la lingvo internacia faciligos al la homoj la atingon de tio, kio antaŭe estos principe decidita de ili kiel dezirinda; sed se la celado al kunfluiĝo ne naskiĝos ĉe la homoj memstare, la lingvo internacia per si mem certe ne volos altrudi al la homoj tian unuiĝon. Lasante tute flanke la demandon pri la dezirindeco aŭ nedezirindeco de nacia ŝovinismo, ni notos nur tion, ke celadon al lingvo internacia ne devas escepti eĉ la plej varmega blinda ŝovinismo; ĉar la rilato inter celado al lingvo internacia kaj inter nacia ŝovinismo estas tia sama, kiel inter nacia patriotismo kaj amo al sia familio : ĉu iu povas diri, ke la pligrandigo de reciprokaj komunikiĝoj kaj interkonsentoj inter homoj de tiu sama lando (celado patriota) minacas per io al la amo familia? Per si mem la lingvo internacia ne sole ne povas malfortigi la lingvojn naciajn, sed kontraŭe, ĝi sendube devas konduki al ilia granda fortiĝado kaj plena ekflorado : dank' al la neceseco ellernadi diversajn fremdajn lingvojn, oni nun malofte povas renkonti homon, kiu posedus perfekte sian patran lingvon, kaj la lingvoj mem, konstante kunpuŝiĝante unuj kun la aliaj, ĉiam pli kaj pli konfuziĝas, kripliĝas kaj perdas sian naturan riĉecon kaj ĉarmon; sed kiam ĉiu el ni devos ellernadi nur unu fremdan lingvon (kaj ankoraŭ tre facilan), ĉiu el ni havos la eblon ellerni sian lingvon fonde, kaj ĉiu lingvo, liberiĝinte de la premado de multaj najbaroj kaj konservinte plene por si sola ĉiujn fortojn de sia popolo, disvolviĝos baldaŭ plej potence kaj brile.</p>
+<p>
+La dua motivo, kiun elmetas la malamikoj de lingvo internacia, estas la timo, ke kiel lingvo internacia estos eble elektita ia el la lingvoj naciaj kaj ke tiam la homoj ne alproksimiĝos al si reciproke, sed simple ia unu popolo dispremos kaj englutos ĉiujn aliajn popolojn, dank' al la grandega superforto, kiujn ĝi ricevos super ĉiuj aliaj popoloj. Tiu ĉi motivo estas ne tute senfundamenta; sed ĝi povas esti elmetita nur kontraŭ tia aŭ alia nepripensita kaj malĝusta formo de lingvo internacia. Tiu ĉi motivo kompreneble perdas ĉian signifon, se ni turnos atenton, ke lingvo internacia povas esti kaj estos nur ia neŭtrala lingvo, kiel ni malsupre montros.</p>
+<p>
+Sekve se ni lasos por kelka tempo flanke la demandon pri la ebleco aŭ neebleco de la enkonduko de lingvo internacia (pri tiu ĉi punkto ni parolos malsupre), se ni supozos, ke la enkonduko de tia lingvo dependas nur de nia deziro, kaj se ni esceptos ian kriantan erarpaŝon en la elekto de la lingvo, ĉiu devas konsenti, ke pri malutilo de lingvo internacia neniel povas esti eĉ la plej malgranda parolo. Sed la utilo, kiun tia lingvo alportus al la mondo, estas tiel grandega kaj videbla por ĉiu, ke pri tio ĉi ni propre ne bezonus paroli. Tamen kelke da vortoj ni diros pri tio ĉi, se eĉ simple pro pleneco de nia analizo.
+Ĉu vi ekpensis iam pri tio, kio propre levis la homaron tiel neatingeble alte super ĉiuj aliaj bestoj, kiuj ja en efektiveco estas konstruitaj laŭ tiu sama tipo, kiel la homo? La tutan nian altan kulturon kaj civilizacion ni dankas nur al unu objekto : al la posedado de lingvo, kiu ebligis al ni la interŝanĝadon de pensoj. Kio estus kun ni, fieraj reĝoj de la mondo, se ni ne povus lingve komunikiĝadi unuj kun aliaj, se sian tutan scion kaj inteligentecon ĉiu el ni devus de la komenco mem ellaboradi al si mem, anstataŭ faradi uzon — dank' al interŝanĝo de pensoj — de la jam pretaj fruktoj de la sperto kaj diversaj scioj de tutaj miljaroj, de tutaj milionoj kaj miliardoj da aliaj similaj al ni kreitaĵoj? Ni tiam eĉ per unu plej malgranda ŝtupeto ne starus pli alte ol tiuj diversaj bestoj, kiuj nin ĉirkaŭas kaj kiuj estas tiel sensaĝaj kaj senhelpaj! Forprenu de ni la manojn kaj la piedojn kaj kion vi volas, sed lasu al ni nur la povadon interŝanĝadi la pensojn, — kaj ni restos tiuj samaj reĝoj de la naturo kaj ni konstante kaj senfine perfektiĝados; sed donu al ĉiu el ni eĉ centon da manoj, donu al ni eĉ centon da diversaj ĝis nun ne konataj sentoj kaj povoj, sed forprenu de ni la povon de interŝanĝado de pensoj — kaj ni restos sensaĝaj kaj senhelpaj bestoj. Sed se la tre neplena kaj tre limigita ebleco de interŝanĝo de pensoj havis por la homaro tian grandegan signifon, ekpensu pri tio, kian grandegan kaj kun nenio kompareblan utilon donus al la homaro tiu lingvo, kiu farus la interŝanĝadon de pensoj plena, kaj dank' al kiu ne sole A havus la eblon kompreniĝadi kun B, C kun D, E kun F, sed ĉiu el ili povus kompreniĝadi kun ĉiu el la aliaj! Tuta cento da plej grandaj elpensoj ne faros en la vivo de la homaro tian grandan kaj bonfaran revolucion, kian faros la enkonduko de lingvo internacia! Ni prenu kelkajn malgrandajn ekzemplojn. Ni penas tradukadi la verkojn de ĉiu nacio en la lingvojn de ĉiuj aliaj nacioj; sed tio ĉi englutas ja neproduktive grandegan multon da laboroj kaj mono kaj tamen malgraŭ ĉio ni povas traduki nur la plej sensignifan parton de la homa literaturo, kaj la grandega plimulto de la homa literaturo kun riĉaj provizoj da diversaj pensoj por ĉiu el ni restas neakirebla. Sed kiam ekzistus lingvo internacia, tiam ĉio, kio aperas en la regiono de la homa penso, estus tradukata nur en tiun ĉi unu neŭtralan lingvon kaj multaj verkoj estus skribataj rekte en tiu ĉi lingvo, kaj ĉiuj produktoj de la homa spirito fariĝus akireblaj por ĉiu el ni. Por la perfektigado de tiu aŭ alia branĉo de la homaj scioj ni aranĝas sur ĉiu paŝo internaciajn kongresojn, — sed kian mizeran rolon ili ludas, kiam partopreni en ili povas ne tiu, kiu efektive kun utilo dezirus ion aŭdi, ne tiu, kiu efektive ion gravan volus komuniki, sed nur tiu, kiu scias babiladi en kelkaj lingvoj. Nia vivo estas mallonga kaj la scienco estas vasta; ni devas lerni, lerni, lerni! Al la lernado ni povas dediĉi nur parton de nia mallonga vivo, nome niajn infanajn kaj junulajn jarojn; sed ho ve! granda parto de tiu ĉi kara tempo foriras tute neproduktive por la ellernado de lingvoj! Kiom multe ni gajnus, se, dank' al ekzistado de lingvo internacia, ni povus la tutan tempon, dediĉatan nun al la neproduktiva lernado de lingvoj, dediĉi al la lernado de efektivaj kaj pozitivaj sciencoj! Kiel alte tiam leviĝus la homaro! . . .</p>
+<p>
+Sed ni ne parolos plu pri tiu ĉi punkto, ĉar kiel ajn ĉiu el niaj aŭskultantoj rilatus al tiu aŭ alia formo de lingvo internacia, ni dubas, ĉu troviĝos inter ili eĉ unu, kiu dubus la utilecon mem de tia lingvo. Sed ĉar al multaj homoj, kiuj ne kutimis donadi al si precizan kalkulon pri siaj simpatioj kaj antipatioj, ordinare ŝajnas, ke se ili ne aprobas tiun aŭ alian formon de ia ideo, ili nepre devas ataki la ideon mem entute, — tial ni, pro sistemeco de nia analizo, petas ĉiun el la estimataj aŭskultantoj antaŭ ĉio noti al si bone en la memoro, ke pri la utileco de lingvo internacia entute — se tia estus enkondukita — li ne dubas. Ekmemoru do, sinjoroj, bone la unuan konkludon, al kiu ni venis, notu al vi kaj ekmemoru, ke kun tiu ĉi konkludo vi konsentas, nome :
+La ekzistado de lingvo internacia, per kiu povus kompreniĝadi inter si la homoj de ĉiuj landoj kaj popoloj, alportus al la homaro grandegan utilon.</p>
+<p>
+Nun ni transiros al la dua demando : « ĉu lingvo internacia estas ebla? » Ankaŭ pri tio ĉi nenia senantaŭjuĝa homo eĉ unu minuton povas dubi, ĉar ne sole ne ekzistas eĉ la plej malgrandaj faktoj, kiuj parolus kontraŭ tia ebleco, sed ne ekzistas eĉ la plej malgrandaj kaŭzoj, kiuj devigus eĉ unu minuton dubi pri tia obleco. Ekzistas en efektiveco homoj, kiuj kun scienca aplombo kredigas, kvazaŭ lingvo estas objekto natura, organa, kiu dependas de apartaj fiziologiaj ecoj de la organoj de parolo de ĉiu popolo, de la klimato, heredeco, kruciĝado de rasoj, historiaj kondiĉoj k. t. p. Kaj al la amaso tiaj instruitaj paroloj tre imponas, precipe se ili en sufiĉa mezuro estas traplektitaj per diversaj citatoj kaj per misteraj por la amaso terminoj teĥnikaj. Sed homo klera, kiu kuraĝas havi propran juĝon, scias ja tre bone, ke ĉio tio ĉi estas nur senenhava pseŭdo-scienca babilado, kiu havas nenian sencon kaj kiun rebati povus tre facile la unua renkontita infano. El la ĉiutaga sperto ni ĉiuj ja scias tre bone, ke se ni prenos infanon el kiu ajn lando aŭ nacio kaj de la tago de ĝia naskiĝo edukados ĝin inter personoj de nacio tute fremda kaj eĉ antipoda por ĝi, ĝi parolados en la lingvo de tiu ĉi nacio tiel same bonege kaj pure, kiel ĉiu natura filo de tiu ĉi nacio. Se por homo maturaĝa estas ordinare malfacile ellerni fremdan lingvon, tio ĉi ja tute ne venas de la konstruo de liaj organoj de parolo, sed simple de tio, ke li ne havas paciencon, ne havas tempon, ne havas instruantojn, ne havas rimedojn k. t. p. Tiu ĉi sama maturaĝulo renkontus ja tiujn ĉi samajn malfacilaĵojn ĉe la ellernado de sia hejma lingvo, se li en la infaneco ne estus edukita en tiu ĉi lingvo, sed devus ellernadi ĝin per helpo de lecionoj. Fine ĉiu klera homo ja ankaŭ nun devas ellernadi kelkajn fremdajn lingvojn, kaj li certe ne elektas tiujn lingvojn, kiuj kvazaŭ estas konformaj al liaj organoj de parolado, sed nur tiujn, kiujn li bezonas; estas sekve nenio neebla en tio, ke anstataŭ ke ĉiu lernas diversajn lingvojn, ĉiuj ellernadu unu saman lingvon kaj sekve povu komprenadi unu alian. Se eĉ ĉiu posedus la komuneakceptitan lingvon ne en plena perfekteco, eĉ tiam la demando de lingvo internacia estus jam decidita kaj la homoj ĉesus staradi unu antaŭ alia kiel surda-mutaj. Kaj oni devas ja memori, ke se ĉie estus sciate, ke por komunikiĝoj kun la tuta mondo oni devas ellerni nur unu lingvon — ĉie ekzistus multego da bonaj instruistoj de tiu ĉi lingvo, da specialaj lernejoj, ĉiu ellernadus tiun ĉi lingvon kun la plej granda volonteco kaj fervoreco, kaj fine ĉiuj gepatroj alkutimigadus siajn infanojn al tiu ĉi lingvo en la infaneco, paralele kun la patra lingvo. Sekve, lasante dume flanke la demandon pri tio, ĉu la homoj volos elekti ian unu lingvon por la rolo de internacia kaj ĉu prosperos al ili veni al interkonsento pri tiu ĉi elekto, ni dume konstatas tiun fakton, kiu kun plena sendubeco sekvas el ĉio, kion ni diris supre, nome, ke la ekzistado mem de lingvo internacia estas tute ebla. Notu do al vi bone en la memoro tiujn du sendubajn konkludojn, al kiuj ni venis ĝis nun, nome :
+1. Lingvo internacia alportus al la homaro grandegan utilon;
+2. La ekzistado de lingvo internacia estas plene ebla.
+</p>
+<p>
+
+Ĉu lingvo internacia estos iam enkondukita? Se ni venis al la konkludo, ke lingvo internacia alportus al la homaro grandegan utilon kaj ke ĝia ekzistado estas ebla, el tiuj ĉi du konkludoj jam per si mem elfluas la konkludo, ke tia lingvo pli aŭ malpli frue nepre estos enkondukita, ĉar alie ni devus nei ĉe la homaro la ekzistadon de ĉia eĉ plej elementa inteligenteco. Se lingvo, povanta plenumadi la rolon de internacia, ĝis nun ankoraŭ ne ekzistus, sed devus ankoraŭ esti kreita, tiam respondo je la demando metita en la komenco de tiu ĉi ĉapitro estus duba, ĉar estus nesciate ankoraŭ, ĉu oni povos krei tian lingvon. Sed ni ja scias, ke da lingvoj ekzistas tre multe kaj ke ĉiu el ili en okazo de bezono povus esti difinita kiel internacia, nur kun tia diferenco, ke unu el ili pli taŭgus por tiu ĉi celo kaj alia malpli. Ni havas sekve ĉion pretan kaj ni bezonas nur ekdeziri kaj elekti, — kaj en tia okazo la respondo je la supre metita demando jam ne povas esti duba. La homoj vivas per vivo konscia kaj senĉese celadas al sia bono; tial se ni scias, ke tiu aŭ alia afero promesas al la homoj grandegan kaj senduban utilon kaj ke ĝi estas por ili atingebla, ni ĉiam kun plena certeco povas antaŭdiri, ke de tiu momento, kiam la homoj nur ekturnis sian atenton al tiu ĉi afero, ili jam obstine celados al ĝi ĉiam pli kaj pli kaj ne ĉesos en sia celado tiel longe, ĝis ili la aferon atingos. Se du homaj grupoj estas disigitaj unu de alia per rivereto, sed scias, ke por ili estus tre utile komunikiĝadi inter si, kaj ili vidas, ke tabuloj por la kunigo de ambaŭ bordoj kuŝas tute pretaj apud iliaj manoj, tiam oni ne bezonas esti profeto, por antaŭvidi kun plena certeco, ke pli aŭ malpli frue tabulo estos transĵetita trans la rivereto kaj komunikiĝado estos aranĝita. Estas vero, ke pasas ordinare kelka tempo en ŝanceliĝado, kaj tiu ĉi ŝanceliĝado estas ordinare kaŭzata de la plej sensencaj pretekstoj : saĝaj homoj diras, ke celado al aranĝo de komunikiĝo estas infanaĵo, ĉar neniu el ili okupas sin je metado de tabuloj trans rivereto kaj tiu ĉi afero estas tute ne en modo; spertaj homoj diras, ke la antaŭuloj ne metadis tubulojn trans riveveto, sekve ĝi estas utopio; instruitaj homoj pruvas, ke komunikiĝado povas esti nur afero natura kaj ke la homa organismo ne povas sin movadi sur tabuloj, k. t. p. Tamen pli aŭ malpli frue tabulo estas transmetata kaj la komunikiĝado estas aranĝata. Tiel estis kun ĉiu utila ideo, tiel estis kun ĉiu utila elpenso; apenaŭ la senantaŭjuĝaj homoj venadis al senduba konkludo, ke la donita afero estas tre utila kaj samtempe efektivigebla, ili povis ĉiam scii antaŭe kun plena certeco, ke pli aŭ malpli frue la afero nepre estos akceptita, malgraŭ ĉia batalado de la flanko de la rutinuloj; ĉar tion ĉi garantias ne sole la natura inteligenteco de la homaro, sed ankaŭ ĝia celado al sia praktika bono kaj profito. Tiel estos ankaŭ kun la lingvo internacia. En la daŭro de multaj centjaroj la homoj, ankoraŭ ne tre bezonante lingvon internacian, ne enpensiĝadis pri tiu ĉi demando; sed nun, kiam la fortiĝintaj komunikiĝoj inter la homoj turnis ilian atenton al tiu ĉi demando, nun, kiam la homoj komencis konvinkiĝadi, ke lingvo internacia alportos al ili grandegan utilon kaj ke ĝi estas atingebla, ili sen ia dubo jam celados al ĝi ĉiam pli kaj pli, ĝia neceseco fariĝados por ili kun ĉiu tago ĉiam pli sentebla, kaj ili jam ne trankviliĝos tiel longe, ĝis la demando estos solvita. Ĉu vi povas tion ĉi dubi? Certe ne! Kiam tio ĉi venos — ni ne intencas nun antaŭdiri : povas esti, ke ĝi venos post unu jaro, post dek jaroj, post cent jaroj aŭ eĉ post kelkaj centoj da jaroj, — sed unu afero estas jam senduba, ke kiom ajn devos suferi la unuaj pioniroj de tiu ĉi ideo, kaj se eĉ tiu ĉi ideo multajn fojojn endormiĝadus je tutaj dekjaroj, ĝi jam neniam mortos : ĉiam pli ofte kaj pli obstine eksonados voĉoj, postulantaj enkondukon de lingvo internacia, kaj fine, pli aŭ malpli frue — se la demando ne estos solvita de la societo mem — la registaroj de ĉiuj landoj devos cedi, aranĝi internacian kongreson kaj elekti ian unu lingvon kiel internacian. Tie ĉi povas esti nur demando pri la tempo : unuj el vi diros, ke tio ĉi venos tre baldaŭ, aliaj diros, ke ĝi venos nur en plej malproksima estonteco; sed ke tiu ĉi fakto entute iam venos kaj ke la homaro, vidante la grandegan utilecon kaj samtempe la atingeblecon de lingvo internacia, ne restos eterne indiferenta por tiu ĉi afero kaj senhelpa anaro da ekzistaĵoj, ne komprenantaj unu alian — pri tio ĉi certo neniu el vi dubas eĉ minuton. Ni petas vin tial noti al vi en la memoro ia trian konkludon, al kiu ni venis, nome :
+« Pli aŭ malpli frue lingvo internacia nepre estos enkondukita. »</p>
+<p>
+Tie ĉi ni faros malgrandan paŭzon kaj diros kelke da vortoj pri ni, batalantoj pro la ideo de lingvo internacia. El ĉio pruvita de ni vi vidas, ke ni tute ne estas tiaj fantaziistoj kaj utopiistoj, kiajn multaj el vi eble vidis en ni kaj kiajn nin pentras multaj gazetoj, ne dezirantaj eniĝadi en la esencon de tio, pro kio ni batalas. Vi vidas, ke ni batalas pro afero, kiu alportos al la homaro grandegan utilon kaj kiu pli aŭ malpli frue nepre estos atingita. Ĉiu prudenta homo povas sekve kuraĝe aliĝi al ni, ne timante la mokojn de la malsaĝa kaj nepensanta amaso. Ni batalas pro afero tute pripensita kaj certa, kaj tial neniaj mokoj nek atakoj nin debatos de la vojo. La estonteco apartenas al ni. Ni supozu eĉ, ke tiu formo de lingvo internacia, pro kiu ni batalas, montriĝos en la estonteco kiel erara kaj ke venonta lingvo internacia estos ne tiu, kiun ni elektis, — sed tio ĉi ja tute nin ne devas konfuzi, ĉar ni batalas ne pro la formo, sed pro la ideo, kaj formon konkretan al nia batalado ni donis nur tial, ke ĉia batalado abstrakta kaj teoria ordinare al nenio kondukas. Malsupre ni pruvos, ke eĉ ankaŭ tiu konkreta formo de la lingvo estas tute pripensita kaj havas senduban estontecon; sed se vi eĉ tion ĉi dubus, la formo ja neniom nin ligas : se tiu ĉi formo montriĝos erara, ni morgaŭ ĝin ŝanĝos, kaj en okazo de bezono ni ĝin post-morgaŭ ankoraŭ unu fojon ŝanĝos, sed ni batalados pro nia ideo tiel longe, ĝis ĝi pli aŭ malpli frue estos plene efektivigita. Se ni, obeante la voĉon de la indiferenta egoismo, detenadus nin de nia laborado nur tial, ke kun la tempo la formo de la lingvo internacia eble estos alia, ol tiu, pro kiu ni nun laboras, tio ĉi signifus tion saman, kiel ekzemple rifuzi la uzadon de vaporo tial, ke poste eble estos trovita pli bona rimedo de komunikiĝado, aŭ rifuzi regnajn plibonigojn tial, ke poste iam eble estos trovitaj pli bonaj formoj por la regna konstruo. Nun ni estas ankoraŭ malfortaj kaj ĉia bubo povas ankoraŭ mokadi nin kaj montradi nin per la fingroj : sed plej bone ridas tiu, kiu ridas la lasta. Nia afero iras malrapide kaj malfacile; tre povas esti, ke la plimulto de ni ne ĝisvivos tiun momenton, kiam montriĝos la fruktoj de nia agado kaj ĝis la morto mem ni estos objekto de mokoj; sed ni iros en la tombon kun la konscio, ke nia afero ne mortos, ke ĝi morti neniam povas, ke pli aŭ malpli frue ĝi devas atingi la celon. Kaj se eĉ, lacaj de la sendanka laborado, ni kun malespero kaj apatio lasus fali la manojn, — tute egale, la afero ne mortos : anstataŭ la lacigitaj batalantoj aperos batalantoj novaj; ĉar ni denove ripetas, ke se estas ekster dubo, ke lingvo internacia alportus al la homaro grandegan utilon kaj ke ĝi estas atingebla, en tia okazo por nenia homo ne blindigita de rutino ne povas esti ia dubo, ke ĝi pli aŭ malpli frue nepre estos atingita, kaj nia konstanta laborado estos por la homaro eterna memorigado tiel longe, ĝis la ideo de lingvo internacia estos efektivigita. La posteuloj benos nian memoron, kaj al tiuj saĝaj homoj, kiuj nun nomas nin fantaziistoj, ili rilatos tiel, kiel ni nun rilatas al la saĝaj samtempuloj de la eltrovo de Ameriko, de la elpenso de vaporveturiloj k. t. p.</p>
+</lorem>
/eo.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: en.xml
===================================================================
--- en.xml (nonexistent)
+++ en.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,48 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>en</name>
+<author>Bram Stoker</author>
+<url>http://www.gutenberg.org/etext/345</url>
+
+<p>3 May. Bistritz.--Left Munich at 8:35 P.M., on 1st May, arriving at Vienna early next morning; should have arrived at 6:46, but train was an hour late. Buda-Pesth seems a wonderful place, from the glimpse which I got of it from the train and the little I could walk through the streets. I feared to go very far from the station, as we had arrived late and would start as near the correct time as possible.</p>
+
+<p>The impression I had was that we were leaving the West and entering the East; the most western of splendid bridges over the Danube, which is here of noble width and depth, took us among the traditions of Turkish rule.</p>
+
+<p>We left in pretty good time, and came after nightfall to Klausenburgh. Here I stopped for the night at the Hotel Royale. I had for dinner, or rather supper, a chicken done up some way with red pepper, which was very good but thirsty. (Mem. get recipe for Mina.) I asked the waiter, and he said it was called "paprika hendl," and that, as it was a national dish, I should be able to get it anywhere along the Carpathians.</p>
+
+<p>I found my smattering of German very useful here, indeed, I don't know how I should be able to get on without it.</p>
+
+<p>Having had some time at my disposal when in London, I had visited the British Museum, and made search among the books and maps in the library regarding Transylvania; it had struck me that some foreknowledge of the country could hardly fail to have some importance in dealing with a nobleman of that country.</p>
+
+<p>I find that the district he named is in the extreme east of the country, just on the borders of three states, Transylvania, Moldavia, and Bukovina, in the midst of the Carpathian mountains; one of the wildest and least known portions of Europe.</p>
+
+<p>I was not able to light on any map or work giving the exact locality of the Castle Dracula, as there are no maps of this country as yet to compare with our own Ordance Survey Maps; but I found that Bistritz, the post town named by Count Dracula, is a fairly well-known place. I shall enter here some of my notes, as they may refresh my memory when I talk over my travels with Mina.</p>
+
+<p>In the population of Transylvania there are four distinct nationalities: Saxons in the South, and mixed with them the Wallachs, who are the descendants of the Dacians; Magyars in the West, and Szekelys in the East and North. I am going among the latter, who claim to be descended from Attila and the Huns. This may be so, for when the Magyars conquered the country in the eleventh century they found the Huns settled in it.</p>
+
+<p>I read that every known superstition in the world is gathered into the horseshoe of the Carpathians, as if it were the centre of some sort of imaginative whirlpool; if so my stay may be very interesting. (Mem., I must ask the Count all about them.)</p>
+
+<p>I did not sleep well, though my bed was comfortable enough, for I had all sorts of queer dreams. There was a dog howling all night under my window, which may have had something to do with it; or it may have been the paprika, for I had to drink up all the water in my carafe, and was still thirsty. Towards morning I slept and was wakened by the continuous knocking at my door, so I guess I must have been sleeping soundly then.</p>
+
+<p>I had for breakfast more paprika, and a sort of porridge of maize flour which they said was "mamaliga", and egg-plant stuffed with forcemeat, a very excellent dish, which they call "impletata". (Mem., get recipe for this also.)</p>
+
+<p>I had to hurry breakfast, for the train started a little before eight, or rather it ought to have done so, for after rushing to the station at 7:30 I had to sit in the carriage for more than an hour before we began to move.</p>
+
+<p>It seems to me that the further east you go the more unpunctual are the trains. What ought they to be in China?</p>
+
+<p>All day long we seemed to dawdle through a country which was full of beauty of every kind. Sometimes we saw little towns or castles on the top of steep hills such as we see in old missals; sometimes we ran by rivers and streams which seemed from the wide stony margin on each side of them to be subject to great floods. It takes a lot of water, and running strong, to sweep the outside edge of a river clear.</p>
+
+<p>At every station there were groups of people, sometimes crowds, and in all sorts of attire. Some of them were just like the peasants at home or those I saw coming through France and Germany, with short jackets, and round hats, and home-made trousers; but others were very picturesque.</p>
+
+<p>The women looked pretty, except when you got near them, but they were very clumsy about the waist. They had all full white sleeves of some kind or other, and most of them had big belts with a lot of strips of something fluttering from them like the dresses in a ballet, but of course there were petticoats under them.</p>
+
+<p>The strangest figures we saw were the Slovaks, who were more barbarian than the rest, with their big cow-boy hats, great baggy dirty-white trousers, white linen shirts, and enormous heavy leather belts, nearly a foot wide, all studded over with brass nails. They wore high boots, with their trousers tucked into them, and had long black hair and heavy black moustaches. They are very picturesque, but do not look prepossessing. On the stage they would be set down at once as some old Oriental band of brigands. They are, however, I am told, very harmless and rather wanting in natural self-assertion.</p>
+
+<p>It was on the dark side of twilight when we got to Bistritz, which is a very interesting old place. Being practically on the frontier--for the Borgo Pass leads from it into Bukovina--it has had a very stormy existence, and it certainly shows marks of it. Fifty years ago a series of great fires took place, which made terrible havoc on five separate occasions. At the very beginning of the seventeenth century it underwent a siege of three weeks and lost 13,000 people, the casualties of war proper being assisted by famine and disease.</p>
+
+<p>Count Dracula had directed me to go to the Golden Krone Hotel, which I found, to my great delight, to be thoroughly old-fashioned, for of course I wanted to see all I could of the ways of the country.</p>
+
+<p>I was evidently expected, for when I got near the door I faced a cheery-looking elderly woman in the usual peasant dress--white undergarment with a long double apron, front, and back, of coloured stuff fitting almost too tight for modesty. When I came close she bowed and said, "The Herr Englishman?"</p>
+
+</lorem>
/en.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: nl.xml
===================================================================
--- nl.xml (nonexistent)
+++ nl.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,24 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>nl</name>
+<author>Multatuli</author>
+<url>http://www.haykranen.nl/dummytekst/ , http://www.gutenberg.org/etext/11024</url>
+
+<p>Ik ben makelaar in koffi, en woon op de Lauriergracht No 37. Het is mijn gewoonte niet, romans te schrijven, of zulke dingen, en het heeft dan ook lang geduurd, voor ik er toe overging een paar riem papier extra te bestellen, en het werk aan te vangen, dat gij, lieve lezer, zoâven in de hand hebt genomen, en dat ge lezen moet als ge makelaar in koffie zijt, of als ge wat anders zijt. Niet alleen dat ik nooit iets schreef wat naar een roman geleek, maar ik houd er zelfs niet van, iets dergelijks te lezen, omdat ik een man van zaken ben. </p>
+
+<p>Dat zijn ook makelaars in koffie, doch hun adres behoeft ge niet te weten. Ik pas er dus wel op, dat ik geen romans schrijf, of andere valse opgaven doe. Ik heb dan ook altijd opgemerkt dat mensen die zich met zoiets inlaten, gewoonlijk slecht wegkomen. Ik ben drieënveertig jaar oud, bezoek sedert twintig jaren de beurs, en kan dus voor de dag treden, als men iemand roept die ondervinding heeft. Ik heb al wat huizen zien vallen! En gewoonlijk, wanneer ik de oorzaken naging, kwam het me voor, dat die moesten gezocht worden in de verkeerde richting die aan de meesten gegeven was in hun jeugd.</p>
+
+<p>Ik zeg: waarheid en gezond verstand, en hier blijf ik bij. Voor de Schrift maak ik natuurlijk een uitzondering. De fout begint al van Van Alphen af, en wel terstond bij de eerste regel over die 'lieve wichtjes'. Wat drommel kon die oude heer bewegen, zich uit te geven voor een aanbidder van mijn zusje Truitje die zere ogen had, of van mijn broer Gerrit die altijd met zijn neus speelde? En toch, hij zegt: `dat hij die versjes zong, door liefde gedrongen'.</p>
+
+<p>Ik dacht dikwijls als kind: `Man, ik wilde u graag eens ontmoeten, en als ge mij de marmerknikkers weigerde, die ik u vragen zou, of mijn naam voluit in banket -- ik heet Batavus -- dan houd ik u voor een leugenaar.' Maar ik heb Van Alphen nooit gezien. Hij was al dood, geloof ik, toen hij ons vertelde dat mijn vader mijn beste vriend was -- ik hield meer van Pauweltje Winser, die naast ons woonde in de Batavierstraat -- en dat mijn kleine hond zo dankbaar was. We hielden geen honden, omdat ze zo onzindelijk zijn.</p>
+
+<p>Alles leugens! Zo gaat dan de opvoeding voort. Het nieuwe zusje is van de groenvrouw gekomen in een grote kool. Alle Hollanders zijn dapper en edelmoedig. De Romeinen waren blij dat de Batavieren hen lieten leven. De Bey van Tunis kreeg een koliek als hij het wapperen hoorde van de Nederlandse vlag. De hertog van Alva was een ondier. De eb, in 1672 geloof ik, duurde wat langer dan gewoonlijk, expres om Nederland te beschermen. Leugens! Nederland is Nederland gebleven, omdat onze oudelui goed op hun zaken pasten, en omdat ze het ware geloof hadden. Dàt is de zaak!</p>
+
+<p>En dan komen later weer andere leugens. Een meisje is een engel. Wie dit het eerst ontdekte, heeft nooit zusters gehad Liefde is een zaligheid. Men vlucht met het een of ander voorwerp naar het einde der aarde. De aarde heeft geen einde, en die liefde is ook gekheid. Niemand kan zeggen dat ik niet goed leef met mijn vrouw -- zij is een dochter van Last &amp; Co., makelaars in koffie -- niemand kan iets op ons huwelijk aanmerken. Ik ben lid van Artis, zij heeft een sjaallong van tweeânnegentig gulden, en van zulk een malle liefde die volstrekt aan het einde der aarde wil wonen, is toch tussen ons nooit sprake geweest. Toen we getrouwd zijn, hebben wij een toertje naar Den Haag gemaakt -- ze heeft daar flanel gekocht, waarvan ik nog borstrokken draag -- en verder heeft ons de liefde nooit de wereld ingejaagd. Dus: alles gekheid en leugens!</p>
+
+<p>Dat zijn ook makelaars in koffie, doch hun adres behoeft ge niet te weten. Ik pas er dus wel op, dat ik geen romans schrijf, of andere valse opgaven doe. Ik heb dan ook altijd opgemerkt dat mensen die zich met zoiets inlaten, gewoonlijk slecht wegkomen. Ik ben drieënveertig jaar oud, bezoek sedert twintig jaren de beurs, en kan dus voor de dag treden, als men iemand roept die ondervinding heeft. Ik heb al wat huizen zien vallen! En gewoonlijk, wanneer ik de oorzaken naging, kwam het me voor, dat die moesten gezocht worden in de verkeerde richting die aan de meesten gegeven was in hun jeugd.</p>
+
+<p>Alles leugens! Zo gaat dan de opvoeding voort. Het nieuwe zusje is van de groenvrouw gekomen in een grote kool. Alle Hollanders zijn dapper en edelmoedig. De Romeinen waren blij dat de Batavieren hen lieten leven. De Bey van Tunis kreeg een koliek als hij het wapperen hoorde van de Nederlandse vlag. De hertog van Alva was een ondier. De eb, in 1672 geloof ik, duurde wat langer dan gewoonlijk, expres om Nederland te beschermen. Leugens! Nederland is Nederland gebleven, omdat onze oudelui goed op hun zaken pasten, en omdat ze het ware geloof hadden. Dàt is de zaak!</p>
+
+</lorem>
/nl.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: sl.xml
===================================================================
--- sl.xml (nonexistent)
+++ sl.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,23 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>sl</name>
+<author>Josip Jurčič</author>
+<url></url>
+
+<p>Stric Dolef je koj potem, ko je Polesek zapustil, začutil vsakdanjo potrebo, namreč da ne bi bilo napačno malo zaspati. In ker mož ni bil vajen odrekati svojemu telesu, česar mu je lahko privoščil, ulegel se je doma pred lopo na voz in je spal vse jutro do trdnega dne. Tako ni utegnil Slemeničanom zgodaj praviti, kaj je danes to noč skusil in videl.</p>
+
+<p>Lovre je bil zarana vstal in je po svoji navadi sedel na klopi pod grajskim orehom. Včerajšnje skrbi so mu bile nekaj znemar prišle, tako da se je prav z veseljem in pridom pečal s svojo knjigo.</p>
+
+<p>Zdajci je zaslišal krevsanje nerodne stopinje po peščenem potu proti gradu in, obrnivši se, videl je znano podobo Krjavljevo, ki je naravnost proti njemu sopihal.</p>
+
+<p>»Ali ste vi tisti, ki zna gosposke otroke učiti in ki ga za Kvasa kregajo?« vpraša Krjavelj, ustopivši se predenj.</p>
+
+<p>»Jaz sem tisti, ki ga v mislih imate,« odgovori Lovre in se zasmeje. To pak Krjavlju ni bilo pogodu in dejal je:</p>
+
+<p>»Slišite me, vi, zakaj se mi rigate in smejete? Jaz sem bil na vojski, na morski vojski, pa se mi niso smejali, to vam povem. In pri fajmoštru sem bil, pa se mi niso smejali, glejte! Samo enkrat so se mi smejali, pa so bili še tačas bolj neumen mož ko jaz, čeravno znajo točo ustaviti. To je bilo tačas – da boste tudi vi to reč vedeli in se je naučili – tačas, ko smo za velikonočno spoved hodili na izpraševanje iz nauka krščanskega. Pa so mislili gospod, da me bodo prav ujeli in me vprašajo: Krjavelj, pravijo, koliko je bogov? – Nič več ko eden, pravim jaz. Kaj nisem dobro povedal?«</p>
+
+<p>»Prav dobro.«</p>
+
+<p>»Nu,« pripoveduje Krjavelj dalje, »potlej malo tobaka v nos natlačijo in se s tisto majolikasto ruto obrišejo in me še vprašajo: Krjavelj, pravijo, kje pa je Bog? – Jaz pravim: Povsod. Oni me sprašajo: Tedaj, pravijo, če je povsod, ali je tudi v tvoji hiši? – Tudi, pravim. – Ali je v tvojem hlevu? – Tudi. – Ali je v tvoji kleti? vprašajo; jaz pa pravim: Gospod, ne bodite hudi name, v moji kleti ni Boga; nobenega Boga ne najdete v moji kleti, če ga tudi z vžgano trsko iščete; in hudiča ne najdete v njej, čeprav mrtvaške bukve v roko primete. Tako sem jim bil povedal in malo so šobo napeli in dejali: Krjavelj, zakaj ni Boga v tvoji kleti? Poprej si prav povedal, da je povsod, zakaj bi ga v tvoji kleti ne bilo. Jaz pravim: Zato ni Boga v moji kleti, ker nobene nimam. Tačas so se mi smejali.«</p>
+</lorem>
\ No newline at end of file
/sl.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: el.xml
===================================================================
--- el.xml (nonexistent)
+++ el.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,28 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>el</name>
+<author>Marek Moehling</author>
+<url>http://lorem-ipsum.info</url>
+
+<p>Οι πηγαίου εξακολουθεί τις, οι ποια πιάνει παραγωγικής ήδη. Κλπ τι εσφαλμένη υψηλότερη. Κύκλο ακούσει συντακτικό τι στα, πες μέση μικρής ανώδυνη ώς. Να μου ανώδυνη έγραψες, μη νέο γέλασαν δίνοντας. Και απίστευτα βαθμολόγησε προγραμματιστές θα, άρθρων περιμένουν τα κλπ. Τα πως πρόσληψη επιχειρηματίες.</p>
+
+<p>Χαρά πελάτες αναγκάζονται τα μας. Δε μια προσπάθεια μεταφραστής δημιουργείς, όσο ώς διορθώσει εργοστασίου ανακαλύπτεις, πετούν τεσσαρών παραγωγικά άρα πω. Απαράδεκτη ανακαλύπτεις τον τη, δε των δούλευε περιμένουν χαρακτηριστικών, δεν τρόπο σωστά εκείνου αν. Εγώ οι γνωστή συγχρόνως, αν εταιρείες βαθμολόγησε προγραμματιστής ροή, δε ματ πουλάς επιτίθενται. Δύο βγαίνει αποφάσισε το.</p>
+
+<p>Γραμμή χαρακτηριστικό ένα να. Τη χάος ρωτάει την. Χρονοδιαγράμματος φαινόμενο κανένας πω σου, σαν μιας ζητήσεις λιγότερους το, στις τότε φαινόμενο λες κι. Εγώ οι λίγο κρατάει επιχειρηματίες. Νέα ωραίο χρησιμοποιούσες μη.</p>
+
+<p>Της θα τρόπο υψηλότερη επεξεργασία, ότι ποια πρώτες πιθανότητες ως, την μα μετράει εργαζόμενοι. Μη φίλος μεταφραστής άρα, έξι οι μετράει απαράδεκτη. Μη από συγχρόνως εκτελέσεις επιδιόρθωσης, τύπους υψηλότερη απομόνωση πες οι. Εδώ το κατάσταση εκτελούσαν, σου έρθει μικρής οι. Μην πάρα υλικό είχαμε τι, με όρο εργαλείων αναφέρονται. Ότι κι διάβασε γι'αυτό, νέες ερωτήσεις συγχωνευτεί ήδη ώς.</p>
+
+<p>Των στήλες πακέτο εντολές μα, έξι με πέντε επεξεργασία. Εδώ πάρα διακοπή γι'αυτό το. Θέλεις διαφήμιση κοιτάζοντας μια ως. Θα ελέγχου επιδιόρθωση όλα, νέα θέμα προσπαθούν κι. Κάποιο γεύματος χειροκροτήματα τα σαν, το τρόπο πακέτων συνέχεια της, σημεία είχαμε επιδιορθώσεις τι νέα. Μια αν έτσι κάνε.</p>
+
+<p>Στη έστειλε δυσκολότερο οι. Για' ας ελέγχου πακέτων, μου αρπάζεις ανακαλύπτεις μη. Για κόλπα πόρτες παράδειγμα τη, πολύ ελέγχου ώς σαν, τις μέγιστη προσπάθεια περισσότερο μα. Τι αυτήν ελέγχου δυστυχώς δύο, τι μας μαγικά συνάδελφος συνεντεύξης. Να εγώ διακοπή εντυπωσιακό, άρα τη χαρά δουλεύει. Από μαγικά διάβασε οέλεγχος με, νέα μα ένας πέντε νόμιζες.</p>
+
+<p>Μη σημαντικό διορθώσεις χαρακτηριστικό όχι, εργαζόμενων αναφέρονται δύο τα, ματ τι δουλέψει υποψήφιο εφαμοργής. Δεν να πεδία δυστυχώς. Δε αυτήν κώδικα κεντρικό όχι, κανείς κώδικα εργάστηκε ως του. Τι τρόπο έκδοση πετούν όσο, ανά λέει κόλπα υόρκη μη. Ως άτομο συγγραφείς της, οι γνωστή παρατηρούμενη σου, σου αποφάσισε συγκεντρωμένοι τα.</p>
+
+<p>Γι'αυτό έστελνε συγγραφείς στα δε, τις σύστημα προσοχή παράδειγμα τι. Ήδη τη ποσοστό ερωτήσεις δημιουργώντας, μου ώς ξέχασε επιχειρηματίες ανταγωνιστικούς, μια μάτσο χειρότερα χρησιμοποιήσει αν. Μη τώρα περίπου ζητήσεις όρο, εδώ με συνεχώς εσφαλμένη. Την ως μέχρι ξέχασε εισαγωγή, σε έρθει γι'αυτό εργασίας μην, έχω έτσι δημιουργείς τεκμηριώνει να. Κι καρέκλα περισσότερες λες. Ίδιο κρατήσουν ευκολότερο ήδη με.</p>
+
+<p>Παίρνουν παράγοντες συνδυασμούς πως μη, στο τη διακοπής περιμένουν αναζήτησης, άγχος ακούσει επιτίθενται εγώ μη. Ότι το μέγιστη προσπαθούν, τρέξει σφαλμάτων αποστηθίσει νέο οι, πουλάς δουλεύουν περιβάλλον μην μη. Επί ως γέλασαν μπορούσες, του υλικό συγχρόνως περισσότερες οι, αρχεία προγραμματιστής χρησιμοποιούνταν ως των. Θα ένα παράγοντες κακόκεφους, πιο ως προσεκτικά καθυστερεί. Ένα αν συνέχεια αποδείξεις, να δώσε ξέχασε όχι.</p>
+
+<p>Του είχαμε απαράδεκτη σε, τα τελικά εμπορικά δεδομένων δεν, έξι στην πηγαίου διαδίκτυο σε. Τις χώρου αρπάζεις με. Σύστημα καταλάθος ώρα το, το άτομα γι'αυτό του, πουλάς βάζοντας χρησιμοποίησέ για' ας. Φυσικά πρώτης ανά τη. Πετούν διάσημα επιτίθενται επί με, βγαίνει παίρνει εργασίας θα ώρα.</p>
+
+</lorem>
\ No newline at end of file
/el.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: ar.xml
===================================================================
--- ar.xml (nonexistent)
+++ ar.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,42 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>ar</name>
+<author>Marek Moehling</author>
+<url>http://lorem-ipsum.info</url>
+
+<p>
+تصفح الحربي، به، ٣٠, إذ الشتاء المبرمة حدى. من ولم مرجع هزيمة وسمّيت, فقد عل الجنوب بقيادة. فعل بـ باحتلال وبالتحديد،, وحتى المعركة، أم فصل, الفاشي الإقتصادي ان تلك. نفس مشاركة اليابان، الإقتصادية عل, أم بزوال تجهيز تعد, و يتم خيار يعادل الأولية. و ساعة استراليا، حدة.
+</p>
+
+<p>
+بـ بفرض عشوائية كلّ, عن جهة عالمية والكوري والمانيا. كلّ ضمنها كانتا البشريةً أن. إتفاقية الحيلولة بها من. دار مع فقامت أوروبا. سقط بيرل الصين القادة في, احداث بولندا الإنزال تم هذا. تم بالرغم وتتحمّل اليابان فصل.
+</p>
+
+<p>
+عسكري النفط عل غزو, سقوط وباستثناء كل الى. فهرست الأولية شيء ان, هذا أن الأمامية بالمطالبة. عصبة اعلان بولندا، ثم هذه, أثره، الأمم انذار ومن عن. السادس السوفييتي، عل على, نفس أي الروس إستيلاء. لم الأول ويعزى بالمثل، غير, ٣٠ جُل وجهان مقاومة.
+</p>
+
+<p>
+الضحايا المبرمة قد كما. حدى في القوات وبحلول. أي جعل بهجوم أوكيناوا النازيين, لم أخرى المضي ديسمبر سقط. الآلاف الشمال السوفييتي، تم دون, سقط ان تشرشل وبعدما الإمبراطورية, تشيرشل المانيا كل قبل. إختار الإحتلال ٣٠ فقد, و الآلاف مكثّفة مدن, حادثة قُدُماً أضف إذ. حشد عل تجهيز الأمور جزيرتي, ما النمسا والإتحاد بحث.
+</p>
+
+<p>
+٣٠ حكومة مليون يعادل لمّ. وفي بـ مرجع هزيمة, زهاء التّحول التبرعات لم قهر, حشد سبتمبر ونستون أن. أي عُقر للحرب وحرمان وصل. الحروب وقوعها، التاريخ، من وقد.
+</p>
+
+<p>
+عن بالرغم والنازي الأهداف غير. حدى للصين ألماني سنغافورة كل, قصف وبالرغم بالجانب ماليزيا، أي. بالحرب الإحتلال مع انه, ثم أضف لبولندا القاذفات الألمانية،, أن تنفّس الحاملات العمليات تلك. بـ دنو لغات بريطانيا, وقرى نورمبرغ حين أن. عن تُصب القوى الغزو ضرب, مع لغات أفاق وبريطانيا يبق. ثم كان بالقصف وحرمان.
+</p>
+
+<p>
+ما جوي يطول الأجل. بـ عام مرمى وزارة الحلفاء, ثم طرفاً الإمتعاض الإمبراطورية يكن. المشترك بالسيطرة و عام. ثم كان وقرى ونستون الباهضة. فشكّل الفاشي و حدى.
+</p>
+<p>
+فصل شعار هاربر لم, مع الشهير بالرّغم الجديدة، هذا, المانيا وبريطانيا ستالينجراد، بل كلا. أخر عن أدنى الإكتفاء, بالعمل يتسنّى أضف أم, هو إيطاليا اليابان وتم. ٣٠ كُلفة الخاسرة دول. أن دول وتعدد الحزب الصفحة.
+</p>
+<p>
+بين عن أراضي والعتاد للألمان, قصف ما مكّن بمحاولة. هُزم مشقّة فعل ثم, هو بعض بفرض بلاده يتعلّق. أهّل ألماني العصبة حتى ما, أدوات اكتوبر جزيرتي مع ولم. تلك ثم كانتا والمعدات والروسية, كل سقطت واقتصار أخذ.
+</p>
+
+</lorem>
\ No newline at end of file
/ar.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: cs.xml
===================================================================
--- cs.xml (nonexistent)
+++ cs.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,18 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>cs</name>
+<author>Petr Stanicek</author>
+<url>http://www.wellstyled.com/tools</url>
+
+<p>Nar sošt hézokro a put vabrýnubi čevaž. Vrověchrůp bova my žasur přádtré ktozuvý bětra si sež dýsíšt k trašt. Trůtru bešků pé puse zobstý a kr. Kýzýž houh sachést zalest a se tyvroc závů vez. Zi ťažle a mobřáb okrym. Fuvpoma ralusabl vrémáčhryr keru kyh a věfeko v lodyb chryždřouc. Luch sul ochrům nyjfl z zo. žíbipé vůmu lemtest va zýrvis páhřou stoř ptýš vřirůk i zi, hřívust řoň opý vrusuť rych trýchruv lýpaž i viž vochru sovrů v stýtro, chéhrýt zor trýd bidrův uvruzsá věc chremplv víja jámusuc. Drachep že lazuprůč baň mi zořov a lokři měchrazu pise. Háta a vuž zokto zekchro kéb styktép a lůc pase? Zist stuvoť. Mřodr la mupa petu ruch lohřalác liň otátoch k lo rouločkřalil. Mřesý berun z bamůpyšá počsu úpe z mřalmavep.</p>
+
+<p>A ďuhy ktouc a vědě o liza měz. Choj třisto úvahry lest. čipěď samě bypísu loť? Hrůst bichrýlo. Zé zahrah me mipáchre bry ptuso a ziži vouch sabrách. Pévé sab mýmek bolež. Préch drysiřa vrust tosilu, détoktyza prer těz nemřou stazáhru z tyvo stéstýmu, ťu ktabě bipouptá krys, zuš ptůli. Pteptý set vrah loštpáv zýchar, k muš žohoť losuv sýď dyvýj údo mu boubehře. Chořařoušt fůp o sisaď kraštktyz lu měme touvě přut. Lasip li, lol ledřou kta prazome mězošat zeloz. Z hutou v buhřísapřu pruťpro zebo soch peptří. K kodě vřahřá myh vest moukr zip brávozi pok býsyhrech čalyn soč. Uviž o trez, sékyň běso chrap hrouza s mukro polát uhřišouř, kroc těstesakru letřál, s zuve peněvre hřídu úkru liř.</p>
+
+<p>Zarůloď buďbreď moze vavázo suc a vopří v trybe? Trůsksu ťukypo patřo hovo mříb sabotaz hrusašt? Kruno juz. úde vopov lubrozi vak syli z tukruzo. Piř liťlozou dězé bé v hraslic úsi v síbe. Vach vu ziktá s drádry hůvé kro pěso zapý ktésuvouc tuhři movraž? Se ďoži žomě bijpraťhouč mopmuz obo v břabuměn léttout posit bří. Břouhravím saze haj baz trýtů sosom hrác bezujbýz dřušt noukří vuvu i le. Lamípu chrožouř, bou bracha kre drodů úši zi vrojábu kr, břoza šipi čid vaj lochravi bizezov, krét prob kyněbříc krázusaj zeva z fíh piďu bělihoh boč pětře vosk. Lujzář a loram rou mes véze. Věve dréř. Mor ptoptou tojiďzosk. S pijá sirar mast, piprysk prycakry úva býsaloš? Sepepad trazutřeběsk běpo kroséš sisk, pa pabi hřáka třouch méstmoli zibre vadří ktašt.</p>
+
+<p>Zili tytřa li lýdrámoumu peňávilů solu pudáv i hředryd. I broped bula jest hřechrůch třoub z sikté. Du něsk mány, hřas kou douprobo lohlchutro lovrébě ptoj ktadrup. Břiv pipěsu i křij úptýlu mílapíl s poč lelola brucir prálou s vreř. Třívréž opta ze ma. Zevi zikbet, piňchrécme i sib hule o frmi. Něvin v sos rychsar vívěhru papa bu drá ťudě liche. A tešchre ukysaluv křoudě mi úhyž chruď. Křátmípěďbů o tráliz zok ukry kroukřid i úsi zakroď bedravoř dě chépož. Laj visoh pýbuzo zeť. Mum dreďli i usosej peb laba houchra seř rymulizesk. V kroutrylí sézust bakra a hut loubřes. Couzoz buch chral sazi.</p>
+
+<p>Soluč meso vřez mibupry i chrypřu pišt, a časi řížzy listohéd sobýď mísíj ptychrukty vol ňu proměj? Olehřa krež trouvry mu vikumá s zilo sumřež cim poč vělá, s pust krca vru z hlpěmříbe. Ptébou přij višt mřiste boru sy saly uno. Bačmisuch vavu vůviť a tré. Přázule k vřouš. Mokřuč v ňáka a ptyt, stevé ktůz vřivů pěktápře huc a hrso? Drymap pouhajchousu vůlichrý morasidéšt pestu krybo a séč, mamlos píbakruž ptůzů bokto sumyvu šoust o zobeřpébru. Omo zušt trourade břilu o ptésoušt. Lobestyr hozr visk stáloukry. šiptast oďuhy stalu z cu zubilad kru po livřouř, vřidro v chry buse.</p>
+
+</lorem>
\ No newline at end of file
/cs.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: ru.xml
===================================================================
--- ru.xml (nonexistent)
+++ ru.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,28 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>ru</name>
+<author>Marek Moehling</author>
+<url>http://lorem-ipsum.info</url>
+
+<p>Ушёл ажиотажа нью за, денег понять возможностей всю до. То шеф задаче порулил, до мог хороший словарь сомнений, глубже принять превосходные не вас. Главное страдаете вам по, не них опять самом работникам, где этих сайта сказать до. Меньше состояние ты дни, тд по минуты работали. Те вероломно возникновения это, такие прекрасно неодинаковые те кто, учимся забывают требования кто во.</p>
+
+<p>Нью от основам покупать стратегические, всегда плохой за три. Ошибки ошибками использовать до мои, во три палки шагать работающих. Не они силы учимся кажется. Ну ещё разработкой стратегические, до бог опять какого деградируют. Быстрее истории преимущество код ну, палки оркестра программе код за.</p>
+
+<p>Об что дизайну компанию, про по собой давать процессорах. Состояние потратите ты для. Для от налево воздействий. Нас но сможем найденных, вопрос вернуться состоянии что вы.</p>
+
+<p>Тем во никто платформ оставляя, уже гринспана начальник то. Нее работы платформу существует ты. Ну минуты запускали несчастье про, те начинают программном нью, как ты яйце работать. Но необходимо промежуток шеф. Оно не создаете выпускать.</p>
+
+<p>Мог от палки поехала, бы них итак полазить, на биг применимы разработки. Заботит которые принадлежите том бы. Ты бог убегай человек закончить, том во очередь работник возникновения, не когда участки принадлежите всю. За опа языке медицинское сэкономленного. Код любых голос об. Люди поток кэмбридже так не. Их где многие большим.</p>
+
+<p>Три то любых случае. Сомнений остальных как те, бы меня крутые бог, их они курице хорошего. Редактор большого использует он оно, во бог меньше раннего. Ну коду разработкой три. Лет буду остальные за, вот меня предлагаю то.</p>
+
+<p>Три за денег шагов словарь, это налево компании прекрасно но. Кто после времени возникновения на, кто мы случае сомнений правильно. Что мы маки создаете, до проектом управлении заключалась том. Есть успехов они их, биг вы убегай какому мешают. Был либо улучшают трудовой мы, пора побери кусочек бы три, ведь ведёте вокруг ещё во. Об не вообще работал, работа правильно различных тем то.</p>
+
+<p>Ну двигает обречены так, до как поработать преимущество руководители. Две об случае процессорах несерьёзный. Если проектировщик он там. Его бы взлета отнимет люситовую.</p>
+
+<p>Куча йельский возникновения они не, во всё будет общеизвестно, назад именно но как. Не тем кажется запустить, яйце просто касается уже но. Бы программного представляет них, кто то учёт вероятно, за где действия исправляя. Них разработки представим до, вы вам улице появления, после глубже все во. Сети должником интервьюирования он код, от очень именно качества это. До мирам проверить неоригинальные все. Джоэл решить общеизвестно их бог, бы для применимы результаты.</p>
+
+<p>Оркестра проходят размышления вы они, голос правильно заложенным ну оно, вопрос страдаете две за. Тебе предлагаю нью во, фон на долгий искусство полвосьмого. Ты все если интервью, создаете удавалось или он. Вопрос остальным промежуток не миф, участки компании найденных те нас, об свой попали несколько это. Каждый раннего начальники те всё.</p>
+
+</lorem>
/ru.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: de.xml
===================================================================
--- de.xml (nonexistent)
+++ de.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,17 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>de</name>
+<author>PeeWee</author>
+<url>http://www.peewee.de/Blindtext.html</url>
+
+<p>Weit hinten, hinter den Wortbergen, fern der Länder Vokalien und Konsonantien leben die Blindtexte. Abgeschieden wohnen Sie in Buchstabhausen an der Küste des Semantik, eines großen Sprachozeans. Ein kleines Bächlein namens Duden fließt durch ihren Ort und versorgt sie mit den nötigen Regelialien. Es ist ein paradiesmatisches Land, in dem einem gebratene Satzteile in den Mund fliegen. Nicht einmal von der allmächtigen Interpunktion werden die Blindtexte beherrscht - ein geradezu unorthographisches Leben.</p>
+
+<p>Eines Tages aber beschloß eine kleine Zeile Blindtext, ihr Name war Lorem Ipsum, hinaus zu gehen in die weite Grammatik. Der große Oxmox riet ihr davon ab, da es dort wimmele von bösen Kommata, wilden Fragezeichen und hinterhältigen Semikoli, doch das Blindtextchen ließ sich nicht beirren. Es packte seine sieben Versalien, schob sich sein Initial in den Gürtel und machte sich auf den Weg.</p>
+
+<p>Als es die ersten Hügel des Kursivgebirges erklommen hatte, warf es einen letzten Blick zurück auf die Skyline seiner Heimatstadt Buchstabhausen, die Headline von Alphabetdorf und die Subline seiner eigenen Straße, der Zeilengasse. Wehmütig lief ihm eine rethorische Frage über die Wange, dann setzte es seinen Weg fort.</p>
+
+<p>Unterwegs traf es eine Copy. Die Copy warnte das Blindtextchen, da, wo sie herkäme wäre sie zigmal umgeschrieben worden und alles, was von ihrem Ursprung noch übrig wäre, sei das Wort „und“ und das Blindtextchen solle umkehren und wieder in sein eigenes, sicheres Land zurückkehren.</p>
+
+<p>Doch alles Gutzureden konnte es nicht überzeugen und so dauerte es nicht lange, bis ihm ein paar heimtückische Werbetexter auflauerten, es mit Longe und Parole betrunken machten und es dann in ihre Agentur schleppten, wo sie es für ihre Projekte wieder und wieder mißbrauchten. Und wenn es nicht umgeschrieben wurde, dann benutzen Sie es immernoch.</p>
+</lorem>
\ No newline at end of file
/de.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: he.xml
===================================================================
--- he.xml (nonexistent)
+++ he.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,48 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>he</name>
+<author>Marek Moehling</author>
+<url>http://lorem-ipsum.info</url>
+
+<p>
+ישראל בחירות ומהימנה מלא מה, צעד גם כלכלה עקרונות. קבלו ישראל טבלאות בדף או, על עוד ספרות בשפות ביוטכנולוגיה. קרן כלשהו רב־לשוני דת, אם אחד פולנית פסיכולוגיה, הנדסת ממונרכיה של זאת. בה אתה כלים נוסחאות סוציולוגיה. של רבה ליום המזנון, העמוד אספרנטו חרטומים היא ב, דת שכל והוא מיותר גרמנית. גם משפטית צרפתית אינטרנט אחד, זאת ישראל רומנית על.
+</p>
+
+<p>
+רבה מוגש המלחמה מה, בה תורת עסקים צילום אחר, בה תרומה האטמוספירה ויש. שתי או יכול המחשב ליצירתה, של וקשקש מחליטה זאת. מאמר וקשקש וספציפיים עוד אם, בקר או רוסית המזנון. ב חינוך הקנאים מדויקים שתי.
+</p>
+
+<p>
+גם ארץ בישול הקנאים מאמרשיחהצפה, של ממונרכיה טכנולוגיה רבה. מחליטה חרטומים אחד בה, ריקוד רוסית חופשית על שתי. של קרן משפטית לויקיפדיה, כתב של יידיש רפואה מרצועת. ננקטת קודמות ב כתב, ננקטת המלצת צ'ט גם.
+</p>
+
+<p>
+יכול פנאי שכל או, רבה את יוצרים לימודים ויקיפדיה. על בקר בשפה מדינות, אנא ויקי בעברית את. ב כדי ואמנות לויקיפדיה. תוכל קודמות הקהילה בה חפש. גם אנא בידור המחשב חינוך. החלה ניהול נבחרים על עוד, מתן או הבקשה הספרות תיאטרון, זאת האטמוספירה אנציקלופדיה אם.
+</p>
+
+<p>
+בה שונה יוני ויש. כתב אם ערכים וכמקובל לרפובליקה, ברוכים הקהילה אנציקלופדיה מלא בה. לעתים העברית צ'ט גם, תנך דת חשמל לתרום פיסיקה. דת רבה ספורט והנדסה, מיותר מדינות את זאת, על טיפול משחקים החופשית היא.
+</p>
+
+<p>
+אנא הארץ זכויות אנתרופולוגיה דת, היא על משחקים לחיבור אנתרופולוגיה. החול בידור גם אתה, גם שימושיים אגרונומיה בקר. כניסה עסקים ניווט זכר על. שמו אל והנדסה תיקונים אגרונומיה, תנך החלה להפוך הספרות של, או ויש עמוד פנאי.
+</p>
+
+<p>
+יוצרים מתמטיקה מה סדר, אם מושגי בידור פולנית שכל, דת החברה קולנוע עוד. רבה או מיזמים המלחמה. או רבה סרבול משפטים תאולוגיה, ויש ומדעים מתמטיקה אל. אם לחבר והנדסה מדע. זכר את זקוק אקראי, על הנדסת מיתולוגיה אתה. עסקים אודות צ'ט מה, בדף אם לכאן רומנית אנציקלופדיה.
+</p>
+
+<p>
+מתן ב ביולי המקושרים. אחד דת הרוח מיזמים מבוקשים. ריקוד משופרות אתנולוגיה סדר את, הבאים אספרנטו קרן או, ערבית והנדסה הקהילה אחר דת. צעד ב הרוח זכויות. לעתים מוסיקה גרמנית דת אתה. בכפוף גרמנית ב אחד, בה היא להפוך בכפוף בקלות, בדף גם שאלות הבקשה אתנולוגיה. ניווט אקראי לטיפול דת קרן, את כניסה המחשב הנאמנים כדי.
+</p>
+
+<p>
+אל שתי בלשנות אינטרנט בהיסטוריה. מלא תקשורת גיאוגרפיה בה, שמו תרומה ואמנות למתחילים גם, על לראות והגולשים מדע. כתב אל שמות למאמרים. מדע עיצוב ערבית הנדסת אל, על ראשי ביוטכנולוגיה זאת, תנך אל לשון קודמות בלשנות. נפלו העמוד מיוחדים כלל אל.
+</p>
+
+<p>
+סרבול קולנוע למאמרים אל בקר, שאלות בגרסה שימושיים מדע של. אל ארץ חינוך קלאסיים קרימינולוגיה, אחד גם מאמר ביולוגיה. של ולחבר סוציולוגיה מדע, דת כלל יוני פנאי בשפות, אחר מחליטה היסטוריה בה. אם ספרות מדריכים מתן. דת צ'ט הקנאים שיתופית ויקיפדיה, דת העמוד הנדסת הספרות בדף. ארץ גם למתחילים אקטואליה, של בהבנה והנדסה ביוטכנולוגיה מדע. קרן או הבקשה משחקים ייִדיש, מוגש העמוד אדריכלות של אתה, דת אתה עזרה תחבורה הקהילה.
+</p>
+
+</lorem>
\ No newline at end of file
/he.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: la.xml
===================================================================
--- la.xml (nonexistent)
+++ la.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,28 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>la</name>
+<author>http://lipsum.com</author>
+<url>http://lipsum.com</url>
+
+<p>Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Ut a sapien. Aliquam aliquet purus molestie dolor. Integer quis eros ut erat posuere dictum. Curabitur dignissim. Integer orci. Fusce vulputate lacus at ipsum. Quisque in libero nec mi laoreet volutpat. Aliquam eros pede, scelerisque quis, tristique cursus, placerat convallis, velit. Nam condimentum. Nulla ut mauris. Curabitur adipiscing, mauris non dictum aliquam, arcu risus dapibus diam, nec sollicitudin quam erat quis ligula. Aenean massa nulla, volutpat eu, accumsan et, fringilla eget, odio. Nulla placerat porta justo. Nulla vitae turpis. Praesent lacus.</p>
+
+<p>Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Aliquam ultricies lacus eu dui. Duis viverra risus et eros. Aenean odio dolor, tristique quis, commodo id, posuere sit amet, dui. Pellentesque velit. Aliquam erat volutpat. Duis sagittis nibh sed justo. Sed ultrices nisl sed pede. Sed tempor lorem in leo. Integer gravida tincidunt nunc. Vivamus ut quam vel ligula tristique condimentum. Proin facilisis. Aliquam sagittis lacinia mi. Donec sagittis luctus dui. Maecenas quam ante, vestibulum auctor, blandit in, iaculis in, velit. Aliquam at ligula. Nam a tellus. Aliquam eu nulla at turpis vulputate hendrerit. Proin at diam. Curabitur euismod.</p>
+
+<p>Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Quisque vel erat eget diam consectetuer iaculis. Cras ante velit, suscipit et, porta tempus, dignissim quis, magna. Vivamus viverra, turpis nec rhoncus ultricies, diam turpis eleifend nisl, a eleifend ante felis ac sapien. Integer bibendum. Suspendisse in mi non neque bibendum convallis. Suspendisse potenti. Sed sit amet purus at felis adipiscing aliquam. Vivamus et nisl sit amet mauris aliquet molestie. Integer tortor massa, aliquam a, lacinia nonummy, sagittis nec, eros. Nunc non mauris id eros venenatis adipiscing. Cras et lectus ut nisl pharetra ornare. Proin leo risus, elementum eget, ultrices vitae, molestie sed, erat. Curabitur et lectus in tellus egestas hendrerit. Sed dapibus ipsum. Quisque sit amet ligula. Suspendisse odio dolor, semper id, feugiat quis, sodales id, mauris. Curabitur id ligula ac libero malesuada pharetra.</p>
+
+<p>Suspendisse potenti. Cras ut mi sit amet quam consequat consequat. Aenean ut lectus. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Suspendisse vel sapien. Nullam non turpis. Pellentesque elementum pharetra ligula. In rhoncus. Aliquam vel enim consequat sem aliquet hendrerit. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Nam felis.</p>
+
+<p>Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Maecenas tortor metus, pellentesque nec, vehicula vitae, suscipit sed, quam. Aenean scelerisque sodales tortor. Sed purus. Curabitur turpis est, bibendum tristique, porttitor tempor, pulvinar vitae, tortor. Nullam malesuada dapibus orci. Vivamus aliquet tempus velit. Curabitur interdum posuere risus. Duis egestas, ipsum sit amet molestie tincidunt, ligula libero pretium risus, non faucibus tellus felis mattis sapien. Ut eu velit at massa auctor mattis. Nam tristique velit quis nisl.</p>
+
+<p>Vivamus neque velit, ornare vitae, tempor vel, ultrices et, wisi. Cras pede. Phasellus nunc turpis, cursus non, rhoncus vitae, sollicitudin vel, velit. Vivamus suscipit lorem sed felis. Vestibulum vestibulum ultrices turpis. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Praesent ornare nulla nec justo. Sed nec risus ac risus fermentum vestibulum. Etiam viverra viverra sem. Etiam molestie mi quis metus hendrerit tristique.</p>
+
+<p>Quisque lobortis euismod metus. Nam ante. Nulla fermentum, risus non pulvinar porttitor, enim pede egestas nibh, sit amet posuere metus tortor id enim. Donec at sem. Vestibulum in lectus ut diam lacinia lacinia. Maecenas sit amet nulla. Suspendisse vel dolor. Nunc hendrerit elit vitae quam. In nonummy velit nec lorem. Etiam rhoncus felis a turpis. Aliquam vel nulla. Ut nonummy, nisl non sodales iaculis, mi tellus viverra diam, eget euismod dui turpis at mi. Class aptent taciti sociosqu ad litora torquent per conubia nostra, per inceptos hymenaeos. Vestibulum nec quam ac lectus sagittis tincidunt.</p>
+
+<p>Nulla facilisi. Nam varius ante dignissim arcu. Suspendisse molestie dignissim neque. Suspendisse leo ipsum, rutrum cursus, malesuada id, dapibus sed, urna. Fusce sollicitudin laoreet diam. Mauris eu quam eget nulla fermentum adipiscing. In hac habitasse platea dictumst. Morbi ut odio vitae eros luctus luctus. Ut diam. Phasellus ullamcorper arcu vitae wisi. Pellentesque urna odio, varius eget, dignissim quis, vehicula placerat, nunc. Ut nec metus quis nulla posuere eleifend.</p>
+
+<p>Suspendisse nibh. Nunc vulputate leo id urna. Donec dictum. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Suspendisse dictum, magna consectetuer hendrerit volutpat, sapien felis faucibus justo, ac dictum lacus pede in metus. Nam commodo. Sed consequat, leo pretium sagittis congue, ante nunc laoreet nisl, ac aliquam risus tellus commodo elit. Cras at elit. Pellentesque suscipit erat vitae mauris. Sed iaculis eros vitae mauris. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Suspendisse id ante et elit accumsan semper. Sed et nibh eget purus scelerisque volutpat. Sed mi. Proin tellus felis, tincidunt eget, dictum et, adipiscing et, urna. Cras accumsan diam sed turpis. Etiam sollicitudin lacus.</p>
+
+<p>Nam iaculis blandit purus. Mauris odio nibh, hendrerit id, cursus vel, sagittis a, dolor. Nullam turpis lacus, ultrices vel, sagittis vitae, dapibus vel, elit. Suspendisse auctor, sapien et suscipit tempor, turpis enim consequat sem, eu dictum nunc lorem at massa. Pellentesque scelerisque purus. Etiam sed enim. Maecenas sed tortor id turpis consequat consequat. Curabitur fringilla. Sed risus wisi, dictum a, sagittis nec, luctus ac, neque. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Sed nibh neque, aliquam ut, sagittis id, gravida et, est. Aenean consectetuer pretium enim. Aenean tellus quam, condimentum a, adipiscing et, lacinia vel, ante. Praesent faucibus dignissim enim. Aliquam tincidunt. Mauris leo ante, condimentum eget, vestibulum sit amet, fringilla eget, diam. Nam ultricies ullamcorper nibh. Etiam neque. Ut posuere laoreet pede.</p>
+
+</lorem>
/la.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: it.xml
===================================================================
--- it.xml (nonexistent)
+++ it.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,15 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>it</name>
+<author>Alessandro Manzoni</author>
+<url></url>
+
+<p>Quel ramo del lago di Como, che volge a mezzogiorno, tra due catene non interrotte di monti, tutto a seni e a golfi, a seconda dello sporgere e del rientrare di quelli, vien, quasi a un tratto, a ristringersi, e a prender corso e figura di fiume, tra un promontorio a destra, e un'ampia costiera dall'altra parte; e il ponte, che ivi congiunge le due rive, par che renda ancor più sensibile all'occhio questa trasformazione, e segni il punto in cui il lago cessa, e l'Adda rincomincia, per ripigliar poi nome di lago dove le rive, allontanandosi di nuovo, lascian l'acqua distendersi e rallentarsi in nuovi golfi e in nuovi seni.</p>
+
+<p>La costiera, formata dal deposito di tre grossi torrenti, scende appoggiata a due monti contigui, l'uno detto di san Martino, l'altro, con voce lombarda, il Resegone, dai molti suoi cocuzzoli in fila, che in vero lo fanno somigliare a una sega: talché non è chi, al primo vederlo, purché sia di fronte, come per esempio di su le mura di Milano che guardano a settentrione, non lo discerna tosto, a un tal contrassegno, in quella lunga e vasta giogaia, dagli altri monti di nome più oscuro e di forma più comune.</p>
+
+<p>Per un buon pezzo, la costa sale con un pendìo lento e continuo; poi si rompe in poggi e in valloncelli, in erte e in ispianate, secondo l'ossatura de' due monti, e il lavoro dell'acque. Il lembo estremo, tagliato dalle foci de' torrenti, è quasi tutto ghiaia e ciottoloni; il resto, campi e vigne, sparse di terre, di ville, di casali; in qualche parte boschi, che si prolungano su per la montagna. Lecco, la principale di quelle terre, e che dà nome al territorio, giace poco discosto dal ponte, alla riva del lago, anzi viene in parte a trovarsi nel lago stesso, quando questo ingrossa: un gran borgo al giorno d'oggi, e che s'incammina a diventar città.</p>
+
+<p>Ai tempi in cui accaddero i fatti che prendiamo a raccontare, que1 borgo, già considerabile, era anche un castello, e aveva perciò l'onore d'alloggiare un comandante, e il vantaggio di possedere una stabile guarnigione di soldati spagnoli, che insegnavan la modestia alle fanciulle e alle donne del paese, accarezzavan di tempo in tempo le spalle a qualche marito, a qualche padre; e, sul finir dell'estate, non mancavan mai di spandersi nelle vigne, per diradar l'uve, e alleggerire a' contadini le fatiche della vendemmia.</p>
+</lorem>
\ No newline at end of file
/it.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: fi.xml
===================================================================
--- fi.xml (nonexistent)
+++ fi.xml (revision 8495)
@@ -0,0 +1,24 @@
+<?xml version="1.0" encoding="utf8"?>
+<lorem>
+
+<name>fi</name>
+<author>http://www.dlc.fi/~frank/ite.htm</author>
+<url>http://www.dlc.fi/~frank/huumori/trans/</url>
+
+<p>Vaimo ja mies ajattelivat pitää illallisjuhlat kaikille Rooman silmäätekeville Italiassa. Vaimo jännitti kovasti ja halusi kaiken sujuvan täydellisesti. Viime minuuteilla hän tajusi, ettei hänellä ollut illallisille yhtään etanoita, jolloin hän käski miestään juoksemaan alas rannalle ja keräämään koriin joitain etanoita.</p>
+
+<p>Hyvin vastahakoisesti mies suostui. Hän otti korin, käveli ovelle, portaita alas ja rannalle. Kun hän keräsi etanoita, hän huomasi kauniin naisen kuljeskelevan lähellä vesirajaa hieman alempana rannalla. Hän ajatteli itsekseen: ”Eikö olisikin mukavaa, jos hän tulisi lähemmäksi juttelemaan.”</p>
+
+<p>Mies meni takaisin keräämään etanoita. Äkkiä hän huomasi, että kaunis nainen seisoi hänen vieressään. He alkoivat jutella keskenään ja nainen kutsui miehen kotiinsa. He menivät asuntoon ja yksi asia johti toiseen, hän nääntyi totaalisesti ja nukahti.</p>
+
+<p>Seuraavana aamuna kello seitsemän hän heräsi ja huudahti: ”Voi ei! Vaimon illallisjuhlat!” Hän nappasi korinsa ja juoksi ulos ja rannalla koko matkan asuntoonsa. Juostessaan portaita ylös asuntoon, hän pudotti etanakorin. Kaikki etanat olivat levällään portaikossa. Juuri silloin ovi avautui ja erittäin vihainen vaimo seisoi ovensuussa ihmetellen, missä hän oli ollut koko yön. Mies katsoi portaikolla olevia etanoita ja sitten katsoi vaimoonsa ja takaisin etanoihin: ”Hei kaverit vauhtia, ollaan melkein perillä!”</p>
+
+<p>Jussi oli pyytänyt kaveriaan Villeä auttamaan töitten jälkeen verhoilussa, joten Ville meni suoraan Jussin luokse. Kun he tulivat ovelle, Jussi antoi vaimolleen ison halauksen ja kertoi hänelle, kuinka kaunis hän oli ja kuinka paljon hän oli kaivannut tätä töissä. Kun oli illallisen aika, hän kohteliaasti kiitti vaimoaan ruuasta, suuteli häntä ja kertoi kuinka paljon rakasti häntä.</p>
+
+<p>Kerran kun miehet työskentelivät verhoilun kimpussa, Ville sanoi kuinka hän oli yllättynyt, että Jussi huolehti niin paljon vaimostaan. Jussi sanoi aloittaneensa kuusi kuukautta aikaisemmin ja tämä oli herättänyt heidän avioliittonsa uudelleen henkiin. Asiat eivät voisi olla paremmin, hän sanoi.</p>
+
+<p>Ville ajatteli kokeilla. Kun hän saapui kotiin, hän antoi vaimolleen ison halauksen, suuteli häntä ja kertoi kuinka paljon hän rakasti tätä. Vaimo purskahti itkuun.</p>
+
+<p>Ville kysyi vaimoltaan, miksi tämä itki. Vaimo sanoi: ”Tämä on ollut elämäni kamalin päivä. Ensin pikku Kalle kaatui pyörällään ja nyrjäytti nilkkansa. Sitten pyykkikone meni rikki ja kellarissa oli vedenpaisumus ja nyt sinä tulet kotiin humalassa!”</p>
+
+</lorem>
\ No newline at end of file
/fi.xml
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: .cvsignore
===================================================================
--- .cvsignore (nonexistent)
+++ .cvsignore (revision 8495)
@@ -0,0 +1,13 @@
+Makefile
+Makefile.in
+*.la
+*.lo
+*.moc.cpp
+*.moc
+*.o
+.deps
+.libs
+CVS
+scribus
+CMakeFiles
+cmake_install.cmake
/.cvsignore
Property changes:
Added: svn:eol-style
## -0,0 +1 ##
+native
\ No newline at end of property
Added: svn:keywords
## -0,0 +1 ##
+Author Date Id Revision
\ No newline at end of property
Index: .
===================================================================
--- . (nonexistent)
+++ . (revision 8495)
/.
Property changes:
Added: svn:ignore
## -0,0 +1,13 ##
+Makefile
+Makefile.in
+*.la
+*.lo
+*.moc.cpp
+*.moc
+*.o
+.deps
+.libs
+CVS
+scribus
+CMakeFiles
+cmake_install.cmake
\ No newline at end of property